Υπολογισμός κόστους factoring

Σχεδόν κάθε υπολογιστής factoring στο διαδίκτυο ανήκει σε εταιρεία factoring, σε τράπεζα ή σε ιστότοπο σύγκρισης. Όλοι κάνουν τον ίδιο σύντομο υπολογισμό: αξία τιμολογίου επί ποσοστό προμήθειας. Λείπουν ακριβώς τα δύο πράγματα που στην πράξη ανατρέπουν τη ρευστότητα.

Το πρώτο είναι ο χρόνος. Το factoring πληρώνει δύο φορές, όχι μία: πρώτα την προκαταβολή και έπειτα την παρακράτηση μείον τα έξοδα, όταν ο πελάτης πληρώσει πραγματικά. Είναι δύο ξεχωριστές εισπράξεις, συχνά με απόσταση οκτώ έως δώδεκα εβδομάδων — και στην Ελλάδα, όπου οι χρόνοι πληρωμής είναι από τους μεγαλύτερους στην Ευρώπη, αυτή η απόσταση είναι ο κανόνας. Αν καταχωρηθούν ως μία γραμμή στην πρόβλεψη ταμειακών ροών, σχεδιάζετε με χρήματα που εκείνη την ημέρα δεν υπάρχουν.

Το δεύτερο είναι η προθεσμία αναγωγής. Στο factoring με αναγωγή, αν ο οφειλέτης δεν πληρώσει μέσα στη συμφωνημένη προθεσμία, το τιμολόγιο βγαίνει από τη βάση χρηματοδότησης. Δεν επιστρέφεται κάτι και δεν έρχεται επιστολή — ο αριθμός στην πλατφόρμα του factor απλώς πέφτει. Η καρτέλα «Παρακολούθηση ορίου» ανακατασκευάζει αυτόν τον υπολογισμό από το δικό σας μητρώο απαιτήσεων.

Η διάκριση καθορίζει ποιος φέρει τον κίνδυνο και πόσο κοστίζει.

Στο factoring με αναγωγή ο κίνδυνος μη πληρωμής παραμένει σε εσάς: αν ο οφειλέτης δεν πληρώσει εντός της προθεσμίας, η απαίτηση επιστρέφει και η προκαταβολή ανακτάται από την παρακράτηση ή από την επόμενη εκταμίευση. Κοστίζει λιγότερο και επικρατεί στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Η απαίτηση παραμένει στον ισολογισμό και η προκαταβολή εμφανίζεται ως υποχρέωση προς τον factor.

Στο factoring χωρίς αναγωγή ο factor αναλαμβάνει τον κίνδυνο αφερεγγυότητας του οφειλέτη. Κοστίζει περισσότερο, απαιτεί οφειλέτες καλής ποιότητας και, όταν η μεταβίβαση μεταφέρει πραγματικά τους κινδύνους, επιτρέπει τη διαγραφή της απαίτησης από το ενεργητικό, βελτιώνοντας τους δείκτες.

Σε κάθε περίπτωση, η κάλυψη αφερεγγυότητας δεν σημαίνει κάλυψη της απλής καθυστέρησης ούτε αμφισβητούμενου τιμολογίου. Ο πελάτης που δεν πληρώνει λόγω ένστασης παραμένει δικό σας πρόβλημα. Αναζητήστε στη σύμβαση τους όρους «αναγωγή», «ανάληψη κινδύνου» και «εκχώρηση απαιτήσεων».

Η πρακτορεία επιχειρηματικών απαιτήσεων στην Ελλάδα ασκείται από εταιρείες που εποπτεύονται από την Τράπεζα της Ελλάδος — αξίζει να επιβεβαιώσετε την αδειοδότηση πριν συμβληθείτε.

Οι ελληνικές συμβάσεις έχουν συνήθως δύο σκέλη, γι' αυτό η σύγκριση προσφορών με ένα μόνο ποσοστό είναι παραπλανητική.

Η προμήθεια factoring καλύπτει την υπηρεσία: διαχείριση του χαρτοφυλακίου, παρακολούθηση, ενημερώσεις και, στην εκδοχή χωρίς αναγωγή, την κάλυψη του κινδύνου. Εκφράζεται ως ποσοστό της εκχωρούμενης αξίας, συνήθως από 0,2 % έως 3 %, και επιβάλλεται σε όλα τα εκχωρούμενα τιμολόγια, είτε αντλήσετε προκαταβολή είτε όχι.

Οι τόκοι υπολογίζονται μόνο στα ποσά που πράγματι προκαταβλήθηκαν, συνήθως ως Euribor συν περιθώριο, σε ημερήσια βάση. Εδώ η συμπεριφορά πληρωμών των πελατών μετράει άμεσα: με εισπράξεις στις 90 ή 120 ημέρες, το σκέλος των τόκων υπερισχύει της προμήθειας.

Προστίθενται στοιχεία που δεν φαίνονται στο διαφημιζόμενο επιτόκιο: έξοδα φακέλου, έξοδα αξιολόγησης ανά οφειλέτη, κόστος άμεσου εμβάσματος και επιβαρύνσεις για τιμολόγια που ξεπερνούν την προθεσμία αναγωγής. Στο εργαλείο επιλέξτε «Προμήθεια factoring + τόκοι» και εισάγετε τα σταθερά έξοδα χωριστά — σε τιμολόγια μικρής αξίας βαραίνουν περισσότερο από το επιτόκιο.

Το 2,4 % δίπλα σε αλληλόχρεο λογαριασμό με 9,5 % ετησίως φαίνεται συμφέρον. Τα νούμερα δεν συγκρίνονται: το 2,4 % αγοράζει περίπου ενενήντα ημέρες ρευστότητας, το 9,5 % αγοράζει έναν ολόκληρο χρόνο.

Ετησιοποιήστε: συνολικό κόστος διά το ποσό που πράγματι εισπράξατε, επί 365 διά τις ημέρες. Τιμολόγιο 50.000 € με προκαταβολή 85 %, προμήθεια 0,8 % και τόκους 7,5 % στις 90 ημέρες κοστίζει περίπου 1.190 € — δηλαδή 2,4 % του τιμολογίου, αλλά περίπου 11 % ετησίως. Αυτός είναι ο αριθμός που μπαίνει δίπλα στο επιτόκιο του αλληλόχρεου.

Το νομικό εργαλείο είναι συγκεκριμένο. Η ελληνική νομοθεσία που ενσωματώνει την ευρωπαϊκή οδηγία για τις καθυστερήσεις πληρωμών προβλέπει προθεσμία 30 ημερών στις εμπορικές συναλλαγές, με δυνατότητα παράτασης έως 60 ημέρες κατόπιν συμφωνίας και πέραν αυτού μόνο εφόσον δεν είναι καταχρηστική για τον δανειστή. Σε περίπτωση υπερημερίας οφείλεται τόκος με το επιτόκιο αναφοράς της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας προσαυξημένο κατά οκτώ εκατοστιαίες μονάδες, καθώς και αποζημίωση για τα έξοδα είσπραξης. Πελάτης που κρατά 120 ημέρες είναι λοιπόν και κίνδυνος ρευστότητας και εκτός πλαισίου — χρήσιμο επιχείρημα ακριβώς όταν το τιμολόγιο πλησιάζει την προθεσμία αναγωγής. Ο πίνακας προθεσμιών ταξινομεί τα τιμολόγια κατά υπολειπόμενες ημέρες και δείχνει πόση χρηματοδότηση κρέμεται από το καθένα.

Ο αριθμός στην πλατφόρμα δεν είναι το υπόλοιπο απαιτήσεων επί το ποσοστό προκαταβολής — γι' αυτό βγαίνει σχεδόν πάντα χαμηλότερος από το αναμενόμενο. Είναι μια σειρά αφαιρέσεων και η σειρά τους είναι καθοριστική.

Ξεκινήστε από τα ανεξόφλητα εκχωρημένα τιμολόγια. Αφαιρέστε όσα δεν χρηματοδοτούνται: πέραν της προθεσμίας αναγωγής, τα αμφισβητούμενα και, κατά σύμβαση, όσα αφορούν συνδεδεμένες επιχειρήσεις, οφειλέτες εξωτερικού ή πελάτες πάνω από το εγκεκριμένο όριό τους. Απομένει η χρηματοδοτήσιμη βάση.

Στη συνέχεια εφαρμόζεται το όριο συγκέντρωσης ανά οφειλέτη, συνήθως 20 % έως 30 %. Η υπέρβαση βγαίνει. Το κρίσιμο σημείο: το όριο υπολογίζεται στη βάση μετά την αφαίρεση των μη χρηματοδοτήσιμων. Ένα ληξιπρόθεσμο τιμολόγιο στον πελάτη Α μειώνει τη βάση και μπορεί να σπρώξει τον πελάτη Β πάνω από το όριο συγκέντρωσης — ένα γεγονός, δύο αφαιρέσεις.

Το αποτέλεσμα επί το ποσοστό προκαταβολής, με ανώτατο το όριο της σύμβασης, μείον το ήδη χρησιμοποιημένο. Αυτό μπορείτε να αντλήσετε σήμερα. Το εργαλείο δείχνει κάθε αφαίρεση με την αιτία της — ακριβώς αυτό που ο αναλυτικός λογαριασμός δεν εξηγεί.

Εδώ δεν υπάρχει τραπεζική ή άλλη διασύνδεση. Στο factoring χωρίς αναγγελία η ανάγνωση του λογαριασμού δεν θα βοηθούσε: οι πελάτες πληρώνουν σε λογαριασμό που ελέγχει ο factor και στο δικό σας εμφανίζονται μόνο συγκεντρωτικές αποδόσεις. Καταχωρήστε τους όρους μία φορά, εισαγάγετε τα ανεξόφλητα τιμολόγια ως CSV από Softone, Entersoft, Epsilon ή το ERP σας και σημειώνετε τα εξοφλημένα — το εργαλείο θα υπολογίσει τον πραγματικό μέσο χρόνο πληρωμής κάθε οφειλέτη και θα τον χρησιμοποιεί στην πρόβλεψη.